Radość

To nie czas wypełnia duszę, nie zdobią jej lata minione,
Nie można jej niczym skruszyć, gdy radością serce wypełnione.

Bo ta radość co maluje, uśmiech wieczny co nie mija
I ciało się nie buntuje, kiedy ona życiu sprzyja.

Starość nigdy jej nie dotknie, nawet jeśli stoi blisko
O zmartwienia się nie potknie, chociaż w życiu bywa ślisko.

Jest jak dziecko wciąż ciekawa, wraz z pogodą wchodzi oknem,
Dla każdego tak łaskawa i nikt przy niej nie przemoknie.

Z odwagą kroczy przez życie i z wiarą, że tyle przed nią
Czeka jeszcze na odkrycie, nawet gdy kolory bledną.

A patrząc w lustra odbicie, miłością jest wypełniona
I nawet w jesieni życia światłością rozpromieniona.